Przyjmujemy założenie 
- czyli, że zmienna X jest zmienną losową o rozkładzie normalnym o nieznanej średniej
i wariancji.
W celu sprawdzenia hipotezy, głoszącej, że wariancja w populacji tj. 
, jest równa pewnej z
góry ustalonej wartości 
, należy sformułować hipotezę
zerową, która może przyjąć jedną z następujących form:
- tj. wariancja populacji jest równa ustalonej wartości;
- tj. wariancja populacji jest większa lub równa ustalonej
wartości;
- tj. wariacja populacji jest mniejsza lub równa ustalonej
wartości;
oraz hipotezę alternatywną, która odpowiednio może przyjmować postać:
- tj. wariacja populacji może być różna od ustalonej
wartości,
- tj. wariancja populacji może być mniejsza od ustalonej
wartości;
- tj. wariancja populacji może być większa od ustalonej
wartości.
Zauważyć tu należy, iż w przypadku pierwszej hipotezy zerowej każda z podanych hipotez alternatywnych może znaleźć zastosowanie.
W celu przeprowadzenia weryfikacji hipotezy zerowej przyjmujemy
statystykę testową (kryterium testu) 
- ("chi kwadrat"), którą obliczamy ze wzoru:
gdzie:
n - liczebność próby,
- wariancja z próby,
- ustalona wartość wariancji z populacji.
Statystyka testowa ma rozkład chi-kwadrat
o n = n - 1 stopniach
swobody. Z tablic rozkładu chi-kwadrat odczytujemy wartość c2a,n (wartość statystyki chi - kwadrat na poziomie
istotności 
.
Jeżeli wartość statystyki testu (c2) jest większa lub równa wartości odczytanej z tablic c2a,n to istnieją podstawy do odrzucenia hipotezy zerowej.
Jeżeli wartość statystyki testu (c2) jest mniejsza od wartości odczytanej z tablic c2a,n to nie ma podstaw do jej odrzucenia.
Modele ekonometryczne | Prognozowanie i symulacje | Ekonometria |